آوریل 25, 2021
(سلب)مالکیتِ فکر عمومی و سازمان‌یابی نیروهای تولیدی در سازوکارهای جهانی سرمایه

(سلب)مالکیتِ فکر عمومی و سازمان‌یابی نیروهای تولیدی در سازوکارهای جهانی سرمایه

(سلب)مالکیتِ فکر عمومی و سازمان‌یابی نیروهای تولیدی در سازوکارهای جهانی سرمایه (این نوشته تصرف و تلخیصی است از سرمایه، علم، تکنولوژی: رشد نیروهای تولیدی در سرمایه‌داری معاصر[1]، نوشته رائول دلگادو وایز و متیو کروسا نیل[2] اول مارس 2021)  مفهوم فکر عمومی[3] که کارل مارکس مطرح کرده است، برای بررسی سازمان‌یابی جدید نیروهای تولیدی و انحصار جهانی از طریق مالکیت فکری نقطه شروع مناسبی است. گرچه مارکس به صراحت این موضوع را در سرمایه مطرح نکرده است، مگر در پاورقی‌های حاشیه‌ای، اما در گروندریسه[4] وی مقوله فکر عمومی را ابداع کرد و برخی از ملاحظات را در قالب یادداشت‌ها ارائه داد […]
آوریل 3, 2021
زبان الکن اعتراض. تمرین

زبان الکن اعتراض

سپیده نجاتی زبان فراگیر، همان زبان‌های مادری هستند که در زندگی روزمره و توسط افراد زیادی در جامعه در عمومی‌ترین سطح ممکن بکار می‌روند. هر فرد حداقل یک زبان فراگیر دارد. زبان جارگن در حرفه‌های خاص برای تمایز یک گروه تخصصی از سایر گروه‌ها استفاده می‌شود. بازاری‌ها، مهندس‌ها، هنرمندان، کارمندان بانک، حقوق‌دان‌ها و…، هر کدام زبان تخصصی خود را دارند و افرادی که وارد این حوزه می‌شوند از دوران تحصیل تا ورود به کار به تدریج این زبان‌ها فرامی‌گیرند. هر فرد حداقل یک زبان تخصصی نیز دارد. اقتضایِ بعضی از موقعیت‌های بین‌رشته‌ای، دانستن چند زبان تخصصی است. مثلاً یک ناظر […]
فوریه 27, 2021

تا سال‌ها هیچ‌کس نخواهد دانست که مقصر کیست

نوشته حمید نیکخواه «برای دستفروش‌های خیابان الرشید جنگ با سوتِ جنگنده‌ها شروع می‌شود. سپس صدایی مهیب و گردوخاک، … تا ساعت‌ها چشم چشم را نمی‎‌بیند و تا سال‌ها هیچ‌کس نخواهد دانست که مقصر کیست …» شاید به نظر بیاید که آرایش نیروها، در جاهایی همچون عراق، تا حدی زیادی خود را به روشنی نمایان می‌سازد. عدۀ زیادی در فقر و فلاکت و در میانۀ گلوله و ترس و عزا، روزشان را شب می‌کنند و عدۀ کمی از این بلبشو به اشکال مختلف بیشترین نفعِ سیاسی و اقتصادی را می‌برند. به نظر مرز میان ادبار و اقبال روشنِ روشن است. کافی […]
فوریه 15, 2021
بیل گیتس

بیل گیتس کیست؟

در قسمت دوم این ویدئو نقش بیل گیتس در ساخت واکسن کرونا و کنترل سیستم بهداشت جهانی بررسی می‌شود.
ژانویه 24, 2021

جوع کلبی و جوع بقری

مهدی خدادوست در جوع کلبی اعضاء سیر و معده گرسنه است و در بقری به عکس آن، معده سیر و اعضاء گرسنه‌اند. صاحب اولی هرچه خورد سیر نشود و حرصش بیشتر می‌شود، صاحب دومی میلش به غذا کور شده، از بس که در ناتوانی و ضعف باقی مانده است. این حکایتِ وضعِ موجودِ گرایشات طبقاتی در ایران کنونی است. سعی خواهیم کرد تا رخنمونی از این گرایشات را ذیل طرح تأمین کالاهای اساسی که اخیراً دوباره در دستورکار قرار گرفته است نشان دهیم. طرح‌های تأمین کالاهای اساسی از چند جنبه حائز اهمیت هستند: 1. این طرح‌ها در شرایط بحرانی مطرح […]
ژانویه 17, 2021

کار با طعم خون، روغن و عرق

سباستیائو سالگادو عکاس برزیلی است که بخاطر عکس‌های تاثیرگذار خود از انسان و طبیعت شهرت یافته است. عکس‌های او که عمدتا سیاه و سفید هستند، با تمرکز بر روی سوژه، هرگونه عامل مزاحم که حواس مخاطب را پرت کند حذف کرده و او را مستقیما به هدف عکاسی هدایت می‌کنند. سالگادو که اقتصاد خوانده در سال 1968 با بروز درگیری‌های داخلی در برزیل ناچار به خروج از این کشور و زندگی در فرانسه شد. وی دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه پاریس دریافت کرده است. در مجموعه کار «تمرین» به عکس‌های دفتر «کارگران – باستان شناسی عصر صنعتی» سالگادو پرداخته‌ایم. […]
ژانویه 8, 2021

سخنان دیوید هاروی در رابطه با کرونا

هاروی می‌خواهد بگوید که کرونا به عنوان یک بحران، باید موجب شود تا ما کل ساختار اجتماعی فعلی را زیر سوال ببریم.
ژانویه 2, 2021
نقد برنامه گوتا

 گفتم و روحم را آزاد کردم[i].

کارل مارکس نقد برنامه گوتا را با این کلمات به پایان می‌برد: گفتم و روحم را آزاد کردم. لوئی آلتوسر، فیلسوف مارکسیست، در 1982 دستنوشته‌ای با عنوان «دربارة اندیشة مارکسیستی»[ii]، و پیتر لاینبَو، تاریخدان مارکسیست، چند ماه قبل، در پی‌نوشتِ بازبینی‌شده‌ای از ترجمة جدید نقد برنامه گوتا با عنوان «کمون‌ها به‌مثابة اهرم‌های بازآفرینی اجتماعی»[iii]، نوشتۀ خود را با همین کلمات آغاز می‌کنند. آلتوسر، می‌گوید که مارکس، از آنجا که نمی‌خواسته نقدش را بدلیل ملاحظات حزبی چاپ کند[iv]، این جملات را در تنهایی خود گفته و در کشویِ میزش گذاشته است. آلتوسر در ادامه، اشاره می‎‌کند انگلس به ببل نوشته که […]
دسامبر 25, 2020

چگونه به ضد خود بدل می‌شویم؟

کافه‌ها پر از آدم، سالن انتظار بیمارستان‌ها شلوغ؛ همه اعضای خانواده، یک شهر، یک کشور چشم به صفحه تلویزیون دوخته‌اند. قرار است یک نمایش بزرگ برپا شود. نمایش آمیزش نخست وزیر و یک خوک! چهره‌ها هیجان‌زده است. نمایش شروع می‎شود؛ چهره‌ها وحشتزده و بعد منزجر می‌شود و تنها اندکی بعد شرم روی صورت‌ها نقش می‌بندد. دیگر هیچکس نمی‌تواند به نگاه‌کردن ادامه دهد. نمایش تمام می‌شود و نمایش‌گردان خود را به دار می‌آویزد. اولین قسمت سریال آینه سیاه این‌گونه مخاطب را روی صندلی میخکوب می‌کند. ایده‌ای غیرمعمول، آنارشیستی و در عین حال پرمخاطب! آینه سیاه نام سریالی ساختۀ چارلی بروکر است […]