سباستیائو سالگادو عکاس برزیلی است که بخاطر عکس‌های تاثیرگذار خود از انسان و طبیعت شهرت یافته است. عکس‌های او که عمدتا سیاه و سفید هستند، با تمرکز بر روی سوژه، هرگونه عامل مزاحم که حواس مخاطب را پرت کند حذف کرده و او را مستقیما به هدف عکاسی هدایت می‌کنند. سالگادو که اقتصاد خوانده در سال 1968 با بروز درگیری‌های داخلی در برزیل ناچار به خروج از این کشور و زندگی در فرانسه شد. وی دکترای اقتصاد خود را از دانشگاه پاریس دریافت کرده است.

در مجموعه کار «تمرین» به عکس‌های دفتر «کارگران – باستان شناسی عصر صنعتی» سالگادو پرداخته‌ایم. او در این مجموعه به کار یدی مردان و زنان ادای احترام کرده است. در این کتاب کارگران صنایع مختلف به تصویر درآمده‌اند: کارگران معدن، نفت، کشاورزی، ساخت و ساز و خوراک همگی در سخت‌ترین شرایط چرخ‌دنده‌های ماشین بزرگ کار را می‌چرخانند. خبری از نخبگان نیست. در عکس‌های سالگادو کار با خون، عرق و روغن آمیخته است.

محتوای این کتاب طی یک دوره 6 ساله از سال 1986 تا 1992 جمع‌آوری شده است. داستان، ماجرای مقاومت و کار است.

کارگران مزرعه در برزیل

کارگران معدن چینی سال 1957

کارگر معدن طلا در برزیل، سال 1986

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.